Bütün yaptıklarım ve muhtemel yapacaklarım; sonlu olan ömrümün zayi olmadan, öz saygımı korumak adına attığım ve atacağım adımlarla doludur. Kendim olmaktan vazgeçmeye niyetim yokmuş onu anladık, “Kendimi olduğum gibi kabul edeceğim.” dayatmasından da vazgeçerek “Kendimi keşfedeceğim.”  manzarasından bakacağım dünyama!

Bütün saçma sapanlıklar, alçaklıklar olmaları gerektikleri gibi varlar.  Onlara sahip olanlar da kendi yollarını yürüyecekler elbette. İyi-Kötü, Cennet-Cehennem, Melek- Şeytan … Her şey zıtlığı ile kaim olmaya devam edecektir.

      İnsanlar gelip geçecek; yollar akacak hayat şeritlerimizden, bütün bir ömür kendimizi bilmek adına yaptıklarımız, vazgeçtiklerimiz ve göze aldıklarımız, ardı ardına şeritlenecek her birimiz için. Farkında olanlar ve derinleşenlerimiz için bu durumlar çok boyutlu ve farklı yaşanacak elbette. Bu derinleşme ve yanıp sönen ışıklar bambaşka hikayelerin varlığına, hislerinin canlılığına doğru çekecektir her birimizi.  Bir şeyler oluyor ve çok farklı, buradan çıkıp oraya yönelmeliyim dürtüsü, direksiyon kırıp başka bir yola sapmanın hissettirdiği o an gibidir. Bir şeyler toplanıyor tam da anlar için; durumlar, olaylar, tavırlar, insanlar, döngüler o yön değiştirmenin, kırılmaların en güçlüleri için. En derinlerden duyduğun o seslere fısıldayan yankılara eğilme zamanının tam içindesin. Senin için sana seslenen bir ses. Rüyalarında seni senden, acılardan çekip çıkartmak isteyen bir sen; ardı ardına sahneler bırakıyor zihninde. 

Uyandığında sana ulaşan merhamet hatırlatmasını alman için ne yapmalısın? Senin olmayan yüklerini atıp uzaklaşma bildirgesi değil de nedir tüm bu olanlar?

   Kendime rağmen kendim için kendimi tanımak adına attığım ve atacağım o adımlarla onurlu ve değerli, dolu dolu bir hayatın güzel tınısı için. Kendisiyle karşılaşmaktan korkan, bu korkunun sebebi olan tanışmaları güzelleştirerek, olabilir insanız diyerek, nereye gittiğimizin belirsizliğinin zevkini yaşayarak yürüyeceğim artık. Unutmak istemiyorum insan olduğumu. Yanılabilirim, yollar yürüyüp yollar dönebilirim.

    Artık umrumda olmayan o kırıntılardan yüz çevirip en kıymetli şeyin  sevgiden vazgeçmemek olduğun bilinciyle yol bularak, yollar açarak, yollar yaparak, gerekirse değiştirerek o yolları. Beklemeden, derinimde o içimdeki ışıklara bakarak yürüyeceğim.  Çünkü bütün beklemeler yanılgıdır.

   Hiçbir deniz, derinliklerine davetler göndermez. Sadece bütün ihtişamıyla var olur, hayat olur yaşayabilenlere. Denizsen sende yaşayamayan canlıları yaşatmak için çabalamazsın. Kendinde yaşayamayacak olanlara hayat olmak için tükenmezsin. Bu tabiat meselesidir; her şey bir ekoloji içerisinde varoluş sürdürür unutma!

     Izdırap çekerek sevgi ile terbiye olmayı ve böyle affedilmeyi hiçbir insan bilerek ya da bilmeyerek istememeli. Çık oradan; bir pencere aç,  bir yol çiz ve bak kendi gökyüzüne; mavinin yaratılmasındaki sevginin nasıl bir şey olduğunu düşün ve çık!

Kaçak dövüşen birine mertçe kavga etmenin onurunu öğretemezsin!