Şairin tek başına biri olmalısın dediği bir yol görüyorum bugün yine. Ne zaman kendime yöneldim hep bir şeyleri geride bıraktım gibi hissediyorum.

        Karar ve yolculuk zamanı bu yıl. Biliyorumki beni koruyup kollayacak güç içimde  benimle beraber yol alıyor. Korkmuyorum, izin veriyorum mevsiminde yaprak dökmesine kalbimin. 

      Omuzlarından ittiğim bütün kapılardan geri dönüyorum. Hiç önemli değil. Hiçi, hiçe sayan ariftir madem, hiçi hiçe saydık tarif bilmeden.

       Geri alıyorum, görünmez bağlardan benimliğime ait olanları. Kıymeti sisler altındaysa bazen gitmeyi başka tepeler keşfetmeli insan.

        Bu da bencesi bu yaşın ilk gününün.