Yaşadığın hiçbir şeyi başkalarına anlatmak ya da onlar tarafından anlaşılmak için yaşamadın. İçinde kor alevlerle yanan ormanının acısını senden başka kim bilebilirdi ki? 

        Anlıyorsun ki yaşadıkların hayatının mihenkleri olarak sende kalmalı. Ve gerçek bir varoluş için yaşa, sende kalsın olup bitenler; yaşam bilgeliği böyle böyle ilerliyor olabilir. Neden olmasın!

          Hem başkalarının senin özünde olanları senin gibi görmeyeceği de aşikarken geri dönüşlerin, içine kaçışlarından da normaldir, kabul.

           Her şeyin döndüğü yerde ya da kırıldığı; bu kabuller olmalı; O yüzden boş ver, o yüzden bırak, o yüzden zorlama.